แล้วบล็อกนี้ก็กลายเป็นที่ระบายอารมณ์ไปอย่าสมบูรณ์แบบไปแล้ว

ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าจะทำอย่างนี้ไปเพื่ออะไร

เพื่อบอกคนทั้งโลกว่าผมเสียใจเหรอ

ไร้สาระว่ะ

ถึงจะบอกกับทุกคนว่าไม่เป็นไร แต่ที่จริงมันก็แอบเป็นอยู่ คงไม่ใช่เรื่องที่จะหายได้ภายในเวลาสั้นๆล่ะมั้ง 55

 ก็เอาเถอะ

ยังไงมันก็จบแล้วล่ะนะ 

(แอบหวังเล็กๆว่าจะมีใครสักคนโผล่มาให้เสียใจน้อยลงอยู่) 

ชีวิตวุ่นวาย เรียนหนักแล้วยังดันรับงานพิเศษที่โคดหนักมาด้วยอีก กี่หมื่นถึงจะคุ้มกับจ้อบนี้เนี่ย T T ก็เอาเหอะครับ บางทีชีวิตมันก็ต้องเจออะไรอย่างนี้บ้าง ไม่งั้นเราคงไม่ได้เห็นคุณค่าของความสำเร็จหรอก