ไม่น่าเชื่อว่ามันจะเป็นอะไรที่พูดง่ายขนาดนี้...
คำพูดต่างๆนาๆที่เตรียมมาเป็นแสนคำ มันไม่ได้ใช้ทั้งสิ้น
ปล่อยมันไปตามอารมณ์ ตามเสียงคลื่นที่ซัดมากระทบชายหาด
ชั่วเวลานึงที่สิ้นเสียงคลื่นและเสียงลม
"เค้าชอบแก"
พูดออกไปแล้ว ด้วยเสียงที่ไร้ความมั่นใจ จึงต้องสูดหายใจรับลมทะเลแรงๆอีกเฮือก และพูดไปอีกรอบ
"ก็นั่นแหละ เค้าชอบแก"
....
เราพูดมันออกไปแล้วจริงด้วย จิตใจที่เต้นรัวเริ่มสงบ ความคิดในหัวเหลือแต่เพียงสีขาวโพลนที่ว่างเปล่า
ณ เวลานั้น บนเก้าอี้2ตัวนั้น ผมก็ได้พูดมันออกไปแล้ว
..
.
ขอบคุณทะเล และสายลม ที่คอยให้กำลังใจอยู่เสมอๆ
ขอบคุณดอกไม้ไฟ ที่สร้างบรรยากาศได้ดีที่เดียว(สวยมั่กๆ)
ขอบคุณเพื่อนๆที่คอยช่วยเหลือด้วยดี และทำให้ผมได้เริ่มต้นใหม่กับมัน
และ ขอบคุณ"แก"ที่ยอมรับฟังความรู้สึกของเค้า และทำให้เค้ารู้สึกว่าชีวิตที่อยู่มา20ปี มันมีคุณค่า
ต่อไปคงต้องเริ่มทำในสิ่งที่ต้่องทำจริงๆ เพื่อให้เราได้เรียนรู้กันมากยิ่งขึ้น
ป.ล.ก็นั่นแหละ เค้าชอบแกนะ
edit @ 23 Oct 2007 17:32:03 by gLife
