ก็มันเรื่องของผม ตอนที่2 : เรื่องของตัวเองที่ผมชอบ และ ไม่ชอบ มากที่สุด

จะพูดถึงนิสัยที่ไม่ชอบของตัวเองก่อน คือปกติแล้วผมจะค่

อนข้างพูดจามากกว่าชาวบ้านชาวช่อง จนบางครั้งก็รำคาญ

ตัวเอง แบบว่าเรื่องบางเรื่องไม่จำเป็นต้องพูด

ก็พูด แล้วก็กลับมานั่งคิดว่า จะพูดออกไปทำไม ให้มันได้

อะไร ซึ่งเรื่องที่พูดไปบางเรื่องก็ย้อนกลับมาหาตั

วเอง เป็นเรื่องเป็นราว ถึงมันจะเป็นความจริง

แต่ถ้าไม่จำเป็นต้องพูด ก็อย่าพูดสิ ใช่มะ

แต่อันที่จริงปรากฏการพูดมากของผมก็ไม่

ได้แย่ถึงขนาดไม่ส่งผลกระทบแต่ด้านลบหรอกนะ

มันทำให้ผมมีความสามารถในการพูดในที่สาธารณะเยอะขึ้น

คล่องขึ้น ไม่ประหม่า เค้าว่า ปากเป็นเอก เลขเป็นโท หนังสือเป็นตรี ชั่วดีเป็นตรา

หมายความว่า คนเราจะเจริญได้ ขึ้นอยู่กับปากเป็นที่ตั้ง

จะเจริญ รึล่มจม ก็กำหนดได้โดยการพูด ความรู้เป็นเรื่องรองลงมา และความดี

ความผิดพลาดในอดีต เป็นตราบาปติดตัวเราไป

(คิดว่าทักษินได้ไปอยู่ต่างประเทศเพราะอะไรล่ะ ปากไง!!)