แล้วบล็อกนี้ก็กลายเป็นที่ระบายอารมณ์ไปอย่าสมบูรณ์แบบไปแล้ว
ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าจะทำอย่างนี้ไปเพื่ออะไร
เพื่อบอกคนทั้งโลกว่าผมเสียใจเหรอ
ไร้สาระว่ะ
ถึงจะบอกกับทุกคนว่าไม่เป็นไร แต่ที่จริงมันก็แอบเป็นอยู่ คงไม่ใช่เรื่องที่จะหายได้ภายในเวลาสั้นๆล่ะมั้ง 55
ก็เอาเถอะ
ยังไงมันก็จบแล้วล่ะนะ
(แอบหวังเล็กๆว่าจะมีใครสักคนโผล่มาให้เสียใจน้อยลงอยู่)
ชีวิตวุ่นวาย เรียนหนักแล้วยังดันรับงานพิเศษที่โคดหนักมาด้วยอีก กี่หมื่นถึงจะคุ้มกับจ้อบนี้เนี่ย T T ก็เอาเหอะครับ บางทีชีวิตมันก็ต้องเจออะไรอย่างนี้บ้าง ไม่งั้นเราคงไม่ได้เห็นคุณค่าของความสำเร็จหรอก